Al jaren stond ‘ie op het verlanglijstje van mijn moeder en mij: de Braderie de Lille, de grootste vlooienmarkt van Europa, die elk jaar in het eerste weekend van september gehouden wordt. Maar zoals dat gaat, was er altijd wel een reden om niet te gaan. Net een nieuwe baan, een verhuizing, een kind dat voor het eerst naar school ging… Dit jaar zagen we voor het eerst geen enkel bezwaar en besloten ervoor te gaan. Een weekendje naar dé vlooienmarkt der vlooienmarkten.
Wat is de Braderie de Lille?
De geschiedenis van de Braderie de Lille gaat al ruim 900 jaar terug, toen er in het eerste weekend van september een jaarmarkt werd georganiseerd waar handelaren hun spullen belastingvrij mochten verkopen. In de negentiende eeuw gingen arbeiders naast alle groenten, fruit en stoffen ook tweedehands spullen verkopen en tegenwoordig is de Braderie de Lille de grootste vlooienmarkt van Europa, met ruim 50 kilometer aan kramen door de hele stad, 2 a 3 miljoen bezoekers per jaar en een compleet volksfeest op zaterdag en zondag.
Ik kom uit Hoorn, waar de kermis elk jaar afgesloten wordt met Lappendag; een dag waarop winkeliers ’s ochtends heel vroeg hun deuren opengooien voor een enorme uitverkoop en er vanaf 7 uur ’s ochtends ook heel veel bier gedronken wordt. Combineer dat met Koningsdag in Amsterdam en je hebt de vibe wel aardig te pakken.
Hoe wij ons bezoek aanpakten
Omdat Lille vanuit Zwolle zo’n 3,5 uur rijden is, zaten mijn moeder en ik zaterdagochtend om 5 uur in de auto. Koffie en krentenbollen mee en rijden maar. Dat ging heel soepeltjes, op een milde rolberoerte aan de pomp na; ik rijd niet zoveel en tank zo mogelijk nog minder, dus ik had de huidige brandstofprijzen een beetje gemist. Lieve hemel. De navigatie stond ingesteld op Tourcoing, een voorstad van Lille. De binnenstad van Lille is tijdens het evenement hermetisch afgesloten voor al het verkeer, dus wij deden wat de plaatselijke VVV ons aanraadde: parkeren op een P+R.
Bij het station van Tourcoing (navigeer naar P+R Gare de Tourcoing) reden we zó de parkeergarage in. Daar schijnt dan vervolgens een dealtje te zijn met een treinkaartje, waardoor je gratis kunt parkeren. Bij ons werkte de automaat niet mee, dus de P+R-deal lukte me niet, maar ik heb uiteindelijk tien euro betaald voor een hele dag parkeren, dus dat was een koopje, in vergelijking met de brandstof.
Met de metro naar Lille Gare de Flandres
Vanaf Gare de Tourcoing kun je met een trein (die gaat eens per uur) of de metro naar Lille Gare de Flandres, het startpunt van alle festiviteiten. Omdat de trein net weg was, gingen we met de metro, die iedere vijf minuten ging. In de hal kochten we een kaartje bij de automaat, liepen door de poortjes en binnen een minuut stond er een metro voor onze neus. We waren niet de enige met dit idee: we stonden als haringen in een ton. Wel heel leuk: het zijn zelfrijdende treintjes, dus je kunt helemaal voorin staan, waar normaal de bestuurder zit. Net een achtbaan 🙂
Eenmaal in Lille waren we even overweldigd van de enorme mensenmassa, ondanks dat het pas een uur of tien was. We zijn dus eerst maar ergens koffie gaan drinken om moed te verzamelen. Daarna slenterden we rustig de stad door. De echte diehard pakt dat gestructureerd aan, maar wij zijn geen diehards, dus we zijn gewoon maar gaan wandelen om te zien wat we tegenkwamen.
In het stadscentrum troffen we vooral uitverkoop van winkels aan. Bijna iedere winkel gebruikt de braderie om van de oude voorraden af te komen, tegen hoge kortingen. We zagen wat mooie meubelzaken, maar ik zag niet helemaal hoe ik een loveseat of een lamp ter grootte van een parasol heel in Zwolle zou krijgen, dus helaas… Daarnaast vind je in en om het centrum veel kleedjes en kraampjes van inwoners, eigenlijk net zoals de vrijmarkt bij ons op Koningsdag. Soms spot je een parel, maar het meeste is gewoon zooi 😉 Toen we daar voetje voor voetje langs de kleedjes schuifelden, vroegen we ons ook even af of we hier nou helemaal voor naar Frankrijk gereden waren…
Brocante en antiek vind je rondom de citadel
Maar we hielden dapper vol, want ik wist me te herinneren dat we richting de Citadel moesten lopen. In de boulevards Louis XIV en de la Liberté, Avenue du Président Kennedy, omliggende straten en de Esplanade vind je veel professionele handelaren met échte brocante. En yes, daar werden we wel heel blij van! Van antieke draaimolenpaarden tot honderden chirurgische scharen en gebitsafdrukken (?), miljoenen Franse bloemenbordjes, antieke kasten, stoelen, tafels… het was echt een snoepwinkel. We hebben onze ogen uitgekeken. Kijk maar even mee:
Heerlijk. Sommige kramen waren heel duidelijk ingericht op een bepaald tijdperk, met alleen maar spullen uit de jaren vijftig of zestig. Anderen zaten meer in landelijke sferen en er waren ook handelaren bij die alleen maar bananendozen met spullen hadden staan, vaak een beetje schmutzig, maar wel tof om in te graven. We zagen veel opgezette beesten, heel veel schilderijen van makers met wisselend talent, heel veel leuke lampjes (maar hoeveel lampjes heeft een mens nodig) en miljoenen dingen waarvan we ons hardop afvroegen wie zoiets in vredesnaam koopt.
En waar je ook keek: overal was wel iets bijzonders te zien. De prijzen waren overigens vaak behoorlijk, maar afdingen is een gerespecteerde sport op de braderie, dus oefen vooral op zinnetjes als ‘C’est combien?’, ‘vous pouvez faire un petit prix?’ en ‘je vous en donne 20 euro’, als je daadwerkelijk iets ziet wat je mee wilt nemen. Ik kocht zelf overigens alleen een geruit keukenschortje voor 5 euro, want ik was zó overweldigd door al het moois, dat ik door de bomen het bos niet meer zag. Mooie spullen kijken, slenteren en genieten van de sfeer was al genoeg.
Rond een uur of drie liepen we weer terug naar het station, door het centrum. Daar was ondertussen een compleet volksfeest losgebarsten, waarbij de smalle straatjes soms compleet vast stonden. Ik word daar zelf altijd mild paniekerig van, maar de sfeer bleef eigenlijk heel relaxed, waardoor ik zelf ook redelijk door on ademen. Dat ik met mijn 1.83 prima over een Franse menigte heen kon kijken, droeg daar ook aan bij trouwens. Via een kleine omweg kwamen we in een iets rustiger straatje. Daar dronken we een wijntje op het terras terwijl de mensenstoet aan ons voorbij trok. Er gaat niets boven mensen kijken en daar waren er erg veel van, dus dat was heerlijk. Een kwartiertje later was het echt mooi geweest, stonden we weer op het station en bracht de metro ons terug naar Tourcoing.
Overnachtingstip vlakbij Lille!
Omdat we geen zin hadden om dat hele eind weer terug naar huis te rijden, hadden we vooraf een bed & breakfast geboekt, net over de grens in België. B&B de Deugdzonde in Sint Denijs. Een groot contrast met het bruisende Lille, want hier zaten we ineens midden tussen de gras- en maïsvelden, met als enig geluid een paar tokkende kippen en een trekker in de verte. Heerlijk ontprikkelen. Er stond een heerlijk vegetarisch menu du jour voor ons klaar en we konden daarna op tijd naar bed, dromend van oude kunstgebitten en opgezette vossen. Sowieso een tip voor een weekendje, ook buiten de braderie om!
Een paar praktische tips voor de Braderie de Lille
- Parkeren in een P+R buiten de stad werkt heel goed. Zoek vooraf op naar welke je wilt gaan en Google ook alvast een back-up P+R, voor het geval je eerste keuze vol is.
- Maak een plannetje van waar je ongeveer naartoe wilt. Ik vond het deel rondom de Citadel echt heel leuk, vooral toen we daar ’s ochtends al waren. ’s Middags werd het er een stuk drukker. Als ik een volgende keer zou gaan, zou ik linea recta rechtdoor lopen vanaf het station en de kleedjes in het centrum negeren.
- Accepteer ook dat je niet alles gaat zien. Met tientallen kilometers aan kraampjes ligt er gegarandeerd ergens drie straten verderop precies dat ene Franse kastje waar je al je hele leven op wachtte voor €12. Je zult het nooit weten.
- Zorg voor genoeg contant geld, vóórdat je in Lille bent. En dan niet alleen briefjes van vijftig, maar echt even een stapel vijfjes, tientjes en muntgeld. Denk niet dat je daar wel kunt gaan pinnen, want voor iedere pinautomaat stonden enorme rijen.
- Neem zelf genoeg eten en drinken mee. Er is genoeg te krijgen, maar het is ook vaak heel druk bij horecazaken, dus dan is het fijn om iets te hebben. Ook goed om te weten: tijdens de braderie eet heel Lille mosselen met friet. Als je geen mosselen eet, neem dan vooral een krentenbolletje extra mee, want veel andere keuze is er niet 😉
- Zoek op tijd een toilet, want het zijn er niet heel veel en ook hier zijn de rijen gigantisch.
- Neem een rugzak en een stevige totebag mee (en eventueel wat oude kranten voor bordjes e.d.) om je spullen in te vervoeren. Ik heb veel mensen met bolderkarren zien sleuren, dat lijkt me een ramp. Houd er ook rekening mee dat je, als je met het OV reist, geen grote spullen mee terug kunt nemen. Daar is het echt te vol voor.
- Zorg voor een offline kaart of papieren plattegrond. Google Maps had het er een paar keer moeilijk mee en dan is het fijn om je een beetje te oriënteren.
- Omarm de drukte, geniet van de sfeer en laat je meevoeren door de stad. Ik heb van iedere minuut genoten, omdat het zó gezellig was. Maar: onderschat het niet. Het is écht heel druk en ik zou dit echt niet snel met kinderen ondernemen.
Ik vond de Braderie de Lille fantastisch om een keertje mee te maken, maar ik denk niet dat ik er bij de editie van 2027 weer sta. Mocht je wel willen: in 2027 is ‘ie op 4 en 5 september.