Januari 2026 – sneeuw en rust

Och jongens, ik kan mijn geluk niet op. Het is januari, ik geniet van mijn verlengde kerstvakantie en HET SNEEUWT! Sneeuw is mijn absolute lievelingsweer en ik ben zo blij dat we eindelijk weer eens getrakteerd worden op een dik pak. Alles is wit, ik heb de kinderen met de slee naar school gebracht en als ik me niet vergis, komt er zometeen nog een pak extra aan. Hoezee!

Het is natuurlijk extra lekker omdat ik nergens naartoe hoef, deze paar dagen. Ik heb in november en december extra veel gewerkt, zodat ik nog een paar dagen extra vrij had als de kinderen weer naar school zijn. En ik had goed aangevoeld dat dat nodig was, want het was niet de meest relaxte kerstvakantie ooit. ‘You can’t pour from an empty cup’, zeggen de Engelsen, en dat was precies wat er aan de hand was. Ik ging zelf -door drukte en twijfels- met een 2-0 achterstand qua energie de kerstvakantie in, we hadden hele drukke kerstdagen en dat voelen kinderen haarfijn aan. Veel gemopper dus. En daar baal ik dan weer van, want ik had het graag anders gezien. Dus dan is het extra fijn om nog even solo tot mezelf te komen, zo aan het begin van het jaar.

Zoals altijd, vind ik januari geen moment voor grootse plannen of goede voornemens. Het is winter, koud, donker de natuur is in rust: het moment om zelf ook rust te nemen. Een beetje mijmeren over de tuin, lekker koken, veel lezen, knutselen en slapen. Wandelen door de sneeuw, op zoek naar heuveltjes om vanaf te sleeën. Meer niet. De wilde plannen komen wel weer als het lente wordt en de energie terugkeert.

Voor nu: sneeuwkiekjes van gisteren in het Zandhovebos. Ik vond het genieten.