Het leven en dingen waar ik blij van werd

Januari en februari zijn niet mijn favoriete maanden. Januari duurt heel lang en in februari word ik altijd veel te optimistisch over een naderend voorjaar, terwijl het dan nog heel lang duurt. Bovendien stemt de staat van de wereld me heel, heel somber en boos. Het liefst zou ik een winterslaap doen. Maar omdat dat nu eenmaal niet kan, probeer ik er dan toch maar het beste van te maken. En dat is in mijn geval: kalm aan doen, veel vegeteren bij de houtkachel, lekker eten en mezelf toch op gezette tijden maar naar buiten slepen voor een frisse neus.

Over lekker eten gesproken: voor kerst kreeg ik het kookboek Vega India van Paulami Joshi. En dat is naast een aanwinst voor de boekenkast (heel belangrijk voor kookboeken) ook een heel fijn boek om daadwerkelijk uit te koken. Om een koude zaterdagavond door te komen maakte ik dhal met spinazie en wortel, een heerlijke salade met mango, rode peper, pinda’s en komkommer en -de topper- naanbroodjes met een vulling van kokos. Zo lekker.

Meer eten: een kant-en-klaar taartje van Albert Heijn (ik had extreem veel zin in appeltaart met slagroom, heb je soms) ennnn semi-gezonde bananenwafels uit het wafelijzer (1 geprakte banaan, 200 ml plantaardige melk, 60 gram gesmolten boter, 200 gram bloem, 1/2 zakje bakpoeder, een theelepel kaneel en een flinke snuf zout).

Ik kreeg als kerstcadeau van mijn werk een bon van Blikfang en zocht daarvoor een mooie emaille mok en een prachtige Flensted-mobile met luchtballonnen uit. Een cadeautje in de post, altijd leuk! De huisjes kocht ik bij de kringloop voor een euro. Was ooit een spaaractie van Albert Heijn, is nu uitstekend vermaak in de bak met kinetisch zand.

Waar ik ook blij van werd: een goedgevuld houthok (en fietsenschuur, we hadden een beetje onderschat hoeveel 2 kuub precies is, maar zitten voorlopig helemaal goed) en mooie blauwe vriesluchten. Beter dan dat gure grijs van de laatste dagen, brr.

Deze regenboogjes maken me ook heel blij. Ze zijn van Mo Man Tai en worden gemaakt van restanten acryl.

Mijn fijne kantoortje, met een kaarsje aan, een warmtemat onder mijn handen, fijne spulletjes en een muziekje.

Dit heerlijke, lichte, kleurige huis. Ons vorige huis was fijn, maar dit voelt echt als thuis. Half maart wordt de keuken vervangen, daar kijk ik heel erg naar uit. Meer kleur, minder wit! 🙂

Ik zit ook weer helemaal in mijn analoge fotografie-era, boekte een tripje naar Berlijn, ging met mijn wederhelft eten bij Konijnenvoer in Arnhem en plakte er een nachtje aan vast, ben volop bezig met plannen maken om de achtertuin te vergroenen en geniet heel erg van het feit dat ik tegenwoordig een fiets heb in Utrecht, zodat mijn woon-werkverkeer wat verkort is.

Hoe gaat het met jou? Ik vind het leuk om te lezen!