Ha, hallo! Hoe is het met jullie tijdens deze zonnige zomerdagen? Ik was de afgelopen twee weken lekker met mijn gezin op vakantie, met de vouwwagen naar Frankrijk en Duitsland. Nu probeer ik me weer langzaam onder te dompelen in het gewone ritme. Maar het valt me zwaar om de vakantie achter me te laten, want ik zat er eigenlijk wel lekker in, dat kamperen. Dus om nog even na te genieten, hierbij een klein verslagje van onze kampeervakantie.
Het oorspronkelijke plan was om met onze vouwwagen, een Aart Kok Kariba, naar het oosten van Duitsland en Tsjechië te gaan. Maar hoewel we absoluut geen behoefte hadden aan bloedhitte, waren de weersvoorspellingen voor dat deel van Europa wel erg sombertjes. En dus maakten we lastminute een compleet ander plan: ouderwets naar Frankrijk en daarna nog een weekje Duitsland meepakken. Nu waren er delen van Frankrijk die we graag wilden mijden (zoals het zuidwesten, met alle bosbranden, en het noordwesten, waar we ons ooit eens een week kapot verveeld hebben in de regen), delen waar alles vol was (het zuidoosten) en delen die we al vaak gezien hadden (het midden), dus zo kwamen we na een avondje Googelen uit in de voorlopers van de Jura, op Camping Les 3 Ours.
En dat bleek een gouden zet: niet te groot, veel leuke mensen met tenten en vouwwagens (altijd beter dan caravans), aan een riviertje, voorzien van een zwembad én zeer authentiek Frans sanitair. Het oudste kind hebben we de hele week amper gezien: die was continu met haar campingvrienden op pad om te klooien bij het water, Jachtseizoen te spelen en stenen te schilderen (en vervolgens te verkopen voor 20 cent, cute).
De jongste bleef wat dichterbij ons, en was vaak druk met kleuren, terwijl wij ons eigen ding deden. Franse woordzoekers bijvoorbeeld, of verder haken aan de kerstversiering. Op gezette tijden dook ik het keukentje in en toverde iets op tafel; het was allemaal heel chill. Iets wat ik me tot vorig jaar bijna niet voor kon stellen, met twee jonge kinderen leek een relaxte vakantie iets uit een vorig leven, maar blijkbaar bereik je na een jaar of 8 weer een punt waarop je in twee weken tijd drie boeken leest en een heel eind kunt haken.
Maar we deden ook veel uitstapjes, zoals een dagje naar Dole, op een half uurtje van de camping. Een prachtig stadje en prima voor een dagdeel vertier.
Dolen door Dole. Speuren naar de pijlen op de grond die de stadswandeling aangeven, een kaarsje aansteken in de kathedraal, een jus de pomme op het terras… En natuurlijk wilden de kinderen ook heel graag een rondje in de mooie Franse draaimolen in het park, al moest de oudste toch toegeven dat ze er eigenlijk wel een beetje te groot voor was geworden. Weer een end of an era.
We gingen een ochtendje kanoën op de Loue. Bleek nog best spannend, compleet met stroomversnellingen en watervalletjes. Maar we zijn allevier heelhuids teruggekomen.
Maar waar we uiteindelijk allemaal het allerblijst van worden: bergen, watervallen, bos en mooie wandelingen, het liefst als er onderweg ook nog wat geklauterd kan worden. Een vers stokbrood, een pot Nutella, een paar appels en een zakmes mee voor een picknick. De allermooiste dagen.
Uitzichtpunten zijn ook altijd welkom. Met grotten blijken we allemaal dan weer weinig te hebben, maar toen we langs de Grottes des Moidons reden, besloten we het toch een kansje te geven. We hebben braaf de hele rondleiding aangehoord en alle stalactieten en stalagmieten bewonderd, maar ik was blij dat we weer buiten waren.
Hollandse pannenkoeken met meegebrachte stroop, zo’n moeder ben ik blijkbaar geworden 😉
En na een heerlijke week Frankrijk, was het tijd om verder te gaan: op naar Duitsland voor een weekje aan de Moezel. We reden via Luxemburg naar Wolf bij Traben Trarbach. Daar belandden we op een camping die het tegenovergestelde was van de Franse houtjetouwtjecamping waar we daarvoor waren, met allemaal senioren in gigantische campers en caravans. Alles was keurig voor elkaar, maar het miste sfeer en gezelligheid.
Dat we onder een dode boom stonden, hielp ook niet echt voor de sfeer. Wel een mooi uitzicht op de wijnvelden, dat moet je de Moezel dan toch weer nageven. En we hadden voor het eerst genoeg ruimte om de nieuwe varioluifel op te zetten, blij mee!
Wat je goed kan rond de Moezel, is fietsen. Dus dat deden we dan ook, compleet met een helm en een fietskar voor ons jongste kind, als echte Duitsers. Het was een leuk tochtje. De dag eindigde bij het lokale dorpswijnfeest, waar net toen wij aankwamen een paal werd rechtop werd gehesen, onder begeleiding van de fanfare en de schutterij, die met revolvers in de lucht schoten. Er was volksdans en een Weinköningin en we dronken een glaasje van de lekkerste droge Grauburgunder ooit (en de kinderen kregen een glas heel sjiek druivensap, ook erg lekker). Dol op dit soort kneuterigheid.
Och, wat hou ik toch van kamperen.
Zelfs op aangeharkte Duitse campings naast geriatrische buren in gigantische campers die de hele nacht de airco laten loeien. Hoewel…
Hoe dan ook: het wordt altijd weer ochtend en dan is er koffie en ontbijt in de zon aan de campingtafel.
Weer een wandeling! Naar de Geierlay Hängebrücke, 360 meter lang en 100 meter boven het dal. Een zeer Instawaardig uitstapje, vooral op een zonnige zondagochtend in het hoogseizoen, zo bleek. Mensenkinderen, wat een volk. Maar eerlijk is eerlijk: het was een mooie brug.
Een Duits dierenparkje met zeer Duitse catering. Grote porties, niet al te veel vitaminen (hoewel er in die wrap groenten en tofu zat, ook dat is Duitsland). Nieuwe obsessie: gefrituurde champignons met kruidenkwark. En stokstaartjes natuurlijk, maar die vond ik altijd al leuk.
Een uitstapje naar Trier! Prachtige stad om een dagje rond te slenteren, een leuke mix tussen Romeinse overblijfselen, Duitse zoetigheid, groen en ook best wat hippe horeca en leuke winkeltjes. Ik vind natuur heerlijk, maar kan ook echt opladen van een stad. Kortom: geslaagd uitstapje!
Onze laatste dag: een rondje door Traben Trarbach met een bijzonder slecht gehumeurde kleuter (mijn hemel), op zoek naar een pinautomaat, want we wilden klimmen en bij het klimbos kon je naar goed Duits gebruik uitsluitend met Bargeld betalen. Maar de missie was geslaagd en ’s middags konden we lekker klimmen.
Ik vind klimbossen echt fantastisch, net als ons oudste dochter. De man en de jongste vinden anderhalve meter boven de grond hoog genoeg, en vermaakten zich prima op het kinderparcours, terwijl ik samen met S. lekker hoog ging en alle ziplines uitprobeerde. Lekker samen buitenspelen!
En daarna brak, iets eerder dan gepland vanwege een virusje bij een deel van het gezin en de dringende behoefte om dat thuis uit te zieken, de terugreis aan. Ik, normaal gesproken een notoire passenger princess, ontpopte mij vanwege dat virus noodgedwongen tot chauffeur en jaste ons in 6 uurtjes naar huis. Alles uit de auto, wasmachine aan, beestjes knuffelen, de tuin bewonderen (beiden goed verzorgd door mijn schoonvader) naar de supermarkt en dan nog heerlijk even in de tuin napraten met mijn wederhelft. Hoe leuk zo’n vakantie ook is, ik hou ook héél erg van thuiskomen. Home sweet home <3