Na mijn vorige rolletje had ik de smaak van het analoog fotograferen weer helemaal te pakken. Dus ving ik ook die lange warme zomer van 2026 weer op film. Een rolletje Kodak Portra 160 om precies te zijn.
Ik was met mijn liefste in Antwerpen, waar we kilometers rondstruinden en vooral heel veel op terrasjes zaten. Antwerpen verveelt me nooit. Vers, nog warm platbrood met van die homemade bijna-vloeibare humus (dat klinkt vies), trouwens ook niet.
We kampeerden. En als ik de foto’s zie, ruik ik weer het droge gras, het katoen van de vouwwagen en de geur van een Biotex-wasje aan de waslijn. De jongste plukte bloemetjes voor op tafel en we aten meer brood en kaas dan technisch gezien goed is voor een mens.
En we waren ook gewoon heel fijn thuis, waar de tuin zich dapper door de droogte heensloeg en half augustus ineens een bizar grote pompoen afleverde. Waar ik de allerleukste geschulpte placemats vond bij de HEMA, de kookboekencollectie steeds groter wordt, mijn wederhelft de lekkerste guacamole maakt en er in het vaasje op tafel de hele zomer bloemetjes uit de tuin stonden.
Het was een zomer met een gouden randje.